“A niechaj narodowie wżdy postronni znają, iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają.”
I to nie gęsi ani żaden inny obcy, a polski jest w Diunie najważniejszy.

Przygotowaliśmy więc krótkie zestawienie najczęściej słyszanych przez nas błędów
w mowie potocznej, o których wypowiadające je osoby często nie mają pojęcia.

Czasem nie chcemy być nieuprzejmi poprawiając naszego rozmówcę.Nie chcemy go do siebie zrazić albo po prostu nam nie wypada, bo jest to osoba starsza czy na wyższym stanowisku np. profesor. Dlatego też, w BT Diuna chcielibyśmy zrobić wszystko, by podnosić świadomość językową.

Polski jest piękny, dbajmy o niego!

#polacyniegesi

 

Tak

Nie

Nasz komentarz

włączać [wym. włonczać]
włączać [wym. włanczać] „Ą” nigdy nie wymawiamy jako „an”.
w każdym razie lub bądź co bądź
w każdym bądź razie
zakładać (+ubranie)
ubierać Ubrać można: siebie (w coś), kogoś albo choinkę. Spodnie można założyć.
odnośnie do
odnośnie  
poszedłem
poszłem Poszłam – OK, poszłem – nie!
w roku dwa tysiące siedemnastym
w roku dwutysięcznym siedemnastym W roku dwutysięcznym, ale już w dwa tysiące trzecim. Przecież nie mówimy: tysięczny dziewięćsetny dziewięćdziesiąty, tylko tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąty.
spadam
spadam w dół Nie można ani w górę, ani w bok.
piąty kwietnia
piąty kwiecień Piąty [dzień] (kogo, czego?) kwietnia.
przynajmniej (np. Źle mu poszło, ale przynajmniej się starał)
bynajmniej Nie wiedzieć czemu, niektórzy używają tych słów zamiennie, choć znaczą zupełnie co innego.
półtora (+rzeczowniki r. męskiego i nijakiego)
półtorej (+np. roku)  „Półtorej” jest poprawne tylko w połączeniu z rzeczownikami r. żeńskiego (np. półtorej godziny).
dlatego że
dlatego bo
(…), mimo że
(…) mimo, że

(…), mimo, że

Połączenie wyrazowe „mimo że” stanowi jednolity element składni. Przecinek stawia się przed całym tym wyrażeniem.
dworze
dworzu Na dworze, nie na dworzu.
dzisiaj
dzisiej  
sweter
swetr  
kołdra
kordła  
espresso
ekspresso  
łabędź
łabądź  
ja rozumiem
ja rozumie  
w cudzysłowie
w cudzysłowiu  Jak w rowie 😉
tę książkę
tą książkę Tę mapę, tę grę, tę szafkę…
to koło
te koło To koło, te koła.
liczba ludzi
ilość ludzi W odniesieniu do rzeczowników policzalnych używa się słowa „liczba”, a do niepoliczalnych – „ilość”.
tutaj
tutej  
skomponować utwór
stworzyć utwór A już najgorzej: popełnić. 🙁
cofnąć
cofnąć do tyłu No bo jak inaczej?
tu jest napisane tu pisze Ona pisze, ale: tutaj jest napisane.
po prawej
po prawo  
fakt
fakt autentyczny Fakt to fakt, nie może być inny niż autentyczny, chyba że w grę wchodzi postprawda.
Jan jest spolegliwy: wszystkie zadania wykonuje sumiennie i na czas.
Jan jest spolegliwy: ugina się nawet pod niewielką presją. Według pierwotnego znaczenia osoba spolegliwa to taka, na której można polegać. W ostatnich latach nasiliło się (błędne) użycie słowa „spolegliwy” w znaczeniu ‘uległy’. Ze względu na skalę tego zjawiska niektóre słowniki dopuściły i tę interpretację, ale wciąż uznaje się ją za potoczną i należy jej unikać.
wszem wobec
wszem i wobec „Wszem” znaczy ‘wszystkim’ a „wobec” – ‘razem’. „Wszystkim wobec i każdemu z osobna, komu to widzieć należy, oznajmujemy…” (Volumina legum, 1732, S.B. Linde)
My, Stanisław August, wszem w obec i komu o tym wiedzieć należy, wiadomo czynimy…” (Gazeta Narodowa, 1792, S.B. Linde)

Lista najpopularniejszych błędów językowych oraz gramatycznych przygotowanych przez Biuro Tłumaczeń Diuna.

Zaufali nam:

Wybierz język